[06-Dec-2018 14:25:44 UTC] PHP Fatal error: Call to undefined function add_action() in /home/batuhandeddecom/public_html/wp-content/themes/author/inc/customizer.php on line 3 [06-Dec-2018 19:32:16 UTC] PHP Fatal error: Call to undefined function add_action() in /home/batuhandeddecom/public_html/wp-content/themes/author/inc/customizer.php on line 3 [06-Dec-2018 21:36:39 UTC] PHP Fatal error: Call to undefined function add_action() in /home/batuhandeddecom/public_html/wp-content/themes/author/inc/customizer.php on line 3 2015 Mayıs Ot Dergi – Batuhan Dedde İçeriğe geç

2015 Mayıs Ot Dergi

Damarlı 1.55

5-6 yıl önce bir kadın tanıdım. Kadının abisinin spor salonu var. Body, Gym falan. E spor salonu sahibi sonuçta, buna paralel olarak kas yığını herif. Sadece bir memesi vücudumdaki bütün kaslara denktir. Boyu da olsa olsa 160 cm. tanıyordu beni, arada görüşürdük. Abisi, kadın ve ben. İnce ince tırsardım kendisinden, telefon numarasını telefonuma “Damarlı 1.55” diye kaydetmiştim. Kendimce şaka yapıyordum kendime ama gerçekten öyleydi. Damar ve kastan oluşan bir canlı…

Güzel günler geçirdik bu kadınla ve çok kısa. Belki de kısa olduğu için güzel geldi bana. Günü geldiğinde beni terk etti. Diğer bütün kadınlar gibi. Kendisini terk eden yakışıklı bir adamın avuntusunu benim gibi çirkin bir adamda bulan bir kadındı Tuğçe. O zamanlar üzerimde kokusu bulunan varoş, sadece kokuyla kalmıyor, dünya görüşüm ve hayatıma da siniyordu. Kimse beni kafasına göre terk edemezdi. Kadının üstüne üstüne gidiyorum, baskı yapıyorum sürekli. Psikolojik. Ne kadar hıyarmışım. Öyle zoruma gitmişti ki beni terk etmesi, benim gibi bıçkın delikanlı nasıl terk edilirdi ulan böyle? Hırsımdan, Damarlı 1.55’i unutmuş, kadına baskı uyguluyordum. Taciz diyeceğim ama utanıyorum. Yine böyle baskılı bir gündü, kadın bana “Görüşelim mi?” diye sordu. Koltuklarım kabardı. Ben kazanmıştım. Gittim. Bir kafede oturuyoruz. Bakırköy’de. Bana bunu neden yaptığını soruyorum. Bazen gözlerim doluyor. Ben bir başkasının avuntusu olacak kadar çirkin biri değilim Tuğçe, diyorum. Bir süre bu şekilde tartıştıktan sonra ensemde bir uyuşma hissettim. Gözlerim kararmadan hemen önce müthiş bir acı hissettim. Pek emin değilim bugün bile, hissettiğim şey acı mıydı? Gazap mı? İlk başta ruhum bedenimi terk ediyor sandım ama dini öğretiler insanın ruhunun ağzından çıktığını söylüyordu. Anlamsız geldi. Gelirken jeton düştü. Kumpasa gelmiştim. Kafamı çevirmeye fırsat vermeden Damarlı 1.55’in yumruğu suratıma indi. 5-6 yumruktan sonra hissetmedim hiçbir şey. Yumruğu suratıma vuruyor ama sadece etime değdiğimi hissediyorum, içimden geçip gidiyor sanki yumruk. Şiddetli dayak suratımda tünel etkisi yaratmıştı. Sonra kendime geldiğimde bir kaldırımın kenarında oturmuştum. Esnaf başıma toplanmış, kafama su döküyorlar, biri kolonya tutuyor burnuma, diğeri soğuk su içirmeye çalışıyor, diğeri beni konuşturmaya çalışıyor. Kaç dakika dövdü beni bilmiyorum ama o an suratım çok hafif geldi bana. Bilincimi kontrol edemiyordum. Suratımı hafif hissettiğim için onu yere düşürdüğümü sanıp yüzümü arıyordum yerde. Bir yandan bu yaptığımın ne kadar salakça olduğunu bilerek… Yerde suratımı aranırken bakışlarımla, biri yanıma gelip avcuma bir şey bıraktı. Avcumdaki şey, dişlerimden biriydi. O an çok öfkelendim. “O piçin anasını avradını sikicem, bırakın beni” diye bağırıyorum. Adamlar gülüyor. Zaten kimse tutmuyordu. Şokun etkisiyle de adamların neden güldüğünü anlayamamıştım.

Sonra ambulans geldi. O zaman epeyce korktum. Sağlık görevlileri bana sorular soruyorlar, bilincimi kontrol etmek için. “Beyefendi ben iyiyim, bırakın beni. Evime gitmek istiyorum” dedim. Yok. Gidemezmişim. O kadar çok ısrar ettim ki, bıktılar. Bıraktılar. Oturduğum kaldırımdan ayağa kalkmamla yere kapaklanmam aynı ana denk düştü. Sol ayağım yerinde yok gibi. Basamıyorum üzerine. Delikanlılığa da bok sürmüyorum. Basamıyorum desem tutup hastaneye götürecekler. Polisti, karakoldu, ifadeydi. Hiç uğraşamam. Tek ayakla neredeyse 100 metre kadar yürüdüm, taksiye bindim. Taksici “Geçmiş olsun birader” dedi. “Suğul” diyebildim sadece çünkü dudak, ağız falan, hep şiş. Eve de gidemedim. Şişliklerim inene kadar arkadaşımda kaldım, suratımdaki morluklar geçene kadar da okula evden dışarı çıkmadım. O gün spora küstüm. Geçen zamanda çok sigara içtim, alkol aldım, göbek yaptım. İnsanlık suçu gibi dövmüştü beni sporcu bir adam. İnsanlık suçu işlemiştim çünkü. Hak etmiştim. Bir kadını, beni istemediği için rahatsız etmiştim, ısrarcı bir şekilde. Allah, bazan bu tür şeylerin cezasını erkenden veriyor.

Batuhan Dedde

Ot Dergi, Mayıs 2015

Tarih:Arşiv

İlk Yorumu Siz Yapın

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir